Przyszłość i spektakularne eksperymenty na wyciągnięcie ręki – od science fiction po kuglarstwo naukowe

Czy fantastyka naukowa może być czymś więcej niż rozrywką? Czy opowieści o sztucznej inteligencji, nowych modelach edukacji, technologiach przyszłości i społeczeństwach zmieniających się pod wpływem innowacji mogą pomagać nam lepiej rozumieć to, co dopiero nadchodzi? Właśnie te pytania postawi podczas swojej prelekcji dr hab. Marek Zieliński, rektor Collegium Da Vinci w Poznaniu.

Jako naukowiec, dydaktyk i praktyk od lat łączy świat akademicki z biznesem. W swojej pracy badawczej zajmował się relacjami biznesowymi, analizując je przez pryzmat zaufania, dzielenia się wiedzą i adaptacji. Dziś szczególnie interesuje go wpływ nowych technologii na edukację. Zwłaszcza narzędzi opartych na sztucznej inteligencji oraz tego, jak zmieniają proces uczenia się i nauczania.

To perspektywa bardzo bliska współczesnej science fiction, bo jeśli fantastyka od lat pokazuje nam światy, w których człowiek współpracuje z maszynami, uczy się inaczej, pracuje inaczej i inaczej buduje relacje z technologią, to warto zapytać: ile z tych wizji nadal jest wyłącznie spekulacją, a ile zaczyna właśnie wchodzić do naszej codzienności?

Marek Zieliński jest współautorem raportów „AI w edukacji. Między zachwytem a namysłem” oraz „Polska edukacja w cieniu AI”, a także inicjatorem projektu futurologicznego „PoznAI przyszłość: O umyśle i nauce”. Na Pyrkonie pokaże, że science fiction może być nie tylko przestrzenią fantazji, ale również narzędziem myślenia o przyszłości. Czasem ostrzeżeniem, czasem inspiracją, a czasem próbą nazwania zmian, które już się rozpoczęły.

Tam, gdzie jedni widzą pokaz naukowy, Tomasz widzi scenę pełną możliwości. Biolog, edukator, trener i popularyzator nauki od lat specjalizuje się w tworzeniu interaktywnych doświadczeń, które angażują dużą publiczność i pokazują, że wiedza naprawdę może stać się przygodą.

Od 2015 roku współtworzy zespół Heweliusze Nauki, choć popularyzacją zawodowo zajmuje się jeszcze dłużej. W latach 2010–2018 współpracował z Centrum Nauki Kopernik, gdzie tworzył scenariusze pokazów i warsztatów naukowych oraz koordynował projekty edukacyjne. Występował na festiwalach naukowych w wielu krajach Europy, m.in. w Bułgarii, Chorwacji, Estonii, Gruzji, Niemczech, Serbii, Słowenii i Szwajcarii, a także na Litwie i Malcie.

Jego podejście do popularyzacji opiera się na jednym prostym założeniu – nauka powinna być zrozumiała, ale nie musi być grzeczna, statyczna i zamknięta w szkolnym schemacie. Może być dynamiczna, widowiskowa, pełna emocji i bezpośredniego kontaktu z publicznością. Właśnie dlatego w pokazach Tomasza tak ważna jest interakcja. Moment, w którym uczestnik przestaje być widzem, a zaczyna być częścią doświadczenia.

Za swoją działalność wraz z zespołem otrzymał tytuł Popularyzatora Nauki 2019 w kategorii Zespół. Jest też laureatem konkursu Science Me! oraz nagrody Nordic Science Centre Forbund award for outstanding performance. Na Pyrkonie pojawi się jako część Heweliuszy Nauki, by pokazać, że nawet prosty eksperyment może zostawić w głowie pytanie, które zostaje z nami na dłużej.

Jest matematykiem, geofizykiem, edukatorem, popularyzatorem nauki i nauczycielem akademickim. W zespole Heweliusze Nauki zajmuje się tym, co można nazwać popularyzacją „poważnej” nauki. Tej, która stoi u podstaw naszego rozumienia świata, ale często bywa opowiadana w sposób zbyt hermetyczny, by łatwo było się do niej zbliżyć.

Od piętnastu lat prowadzi warsztaty, wykłady i pokazy popularnonaukowe. Szkolił nauczycieli matematyki i fizyki, prowadził zajęcia na warszawskich uczelniach i tworzył teksty zarówno naukowe, jak i popularnonaukowe. Przez kilka lat współpracował z Centrum Nauki Kopernik, a od 2017 roku działa w zespole Heweliuszy Nauki. Wraz z nim został laureatem konkursu Popularyzator Nauki 2019 w kategorii Zespół oraz zdobył 3. nagrodę w konkursie Science Me! 2022.

Jego podejście do edukacji opiera się na pokazywaniu nauki w kontekście realnych zjawisk. Zamiast zostawiać uczestników z abstrakcyjnymi pojęciami, stara się pokazać, gdzie matematyka, fizyka czy geofizyka spotykają się z codziennym doświadczeniem. Dzięki temu nawet trudniejsze tematy przestają brzmieć jak zamknięty język specjalistów, a zaczynają układać się w opowieść o świecie, który można zrozumieć krok po kroku.

Na Pyrkonie jego perspektywa świetnie uzupełni dynamiczny, interaktywny styl Heweliuszy. Bo nauka może być widowiskowa, ale równie ważne jest to, by za każdym efektem stało solidne wyjaśnienie. I właśnie tu Mikołaj czuje się jak ryba w wodzie.