Inżynieria jak z fantastyki – ofensywa doktorantów z poznańskiej polibudy w Strefie Naukowej
3 maja 2026
Jeszcze niedawno protezy sterowane myślą, sztuczne narządy czy pełna integracja człowieka z technologią należały wyłącznie do świata science fiction. Dziś coraz częściej przestają być wizją, a stają się rzeczywistym kierunkiem rozwoju nauki i inżynierii. Granica między tym, co „fantastyczne”, a tym, co realne, przesuwa się szybciej, niż wielu z nas zdążyło się przyzwyczaić.
Na Pyrkonie będzie okazja zobaczyć ten proces z bliska. W ramach współpracy z największą uczelnią techniczną w stolicy Wielkopolski czekają na Was prelekcje, które biorą na warsztat pomysły znane z gier, filmów i książek, a następnie konfrontują je z tym, co już dziś robią inżynierowie biomedyczni. Wszystko przygotowane przez studentów studiów II i III stopnia na Politechnice Poznańskiej.
Kiedy sci-fi staje się rzeczywistością
Prelekcja, prowadzona przez kolejny bardzo różnorodny zespół z Politechniki Poznańskiej, to prawdziwy przekrój przez to, co dziś dzieje się na styku człowieka i technologii. Tematy, które jeszcze niedawno kojarzyły się wyłącznie z Cyberpunkiem, Deus Ex czy Matrixem, pojawiają się tutaj w bardzo konkretnym, inżynieryjnym kontekście. Druk 3D, protezy, ortezy, egzoszkielety, implanty czy interfejsy mózg–komputer przestają być „pomysłami na przyszłość”, a stają się rozwiązaniami rozwijanymi tu i teraz.
Prelegenci odpowiedzą na pytania o to, jak działają te technologie, do czego są wykorzystywane i jakie mają realne ograniczenia. Czy jesteśmy w stanie odtworzyć ruch u osób z uszkodzeniem rdzenia kręgowego? Czy sztuczne narządy mogą zastąpić naturalne? No i gdzie w tym wszystkim kończy się wsparcie dla człowieka, a zaczyna jego technologiczne „ulepszanie”?
Klaudia Jańczak – materiały przyszłości
Doktorantka na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i absolwentka inżynierii biomedycznej. W swojej pracy badawczej zajmuje się właściwościami mechanicznymi materiałów wytwarzanych addytywnie, w szczególności PEEK-u i jego kompozytów stosowanych w medycynie.
Brzmi specjalistycznie, ale w praktyce chodzi o coś bardzo konkretnego: jak tworzyć elementy, które będą wystarczająco wytrzymałe, bezpieczne i dopasowane do zastosowań w ciele człowieka. Druk 3D w tym kontekście nie jest ciekawostką, tylko narzędziem, które pozwala projektować rozwiązania skrojone pod konkretnego pacjenta. Jej zainteresowania obejmują także szybkie prototypowanie protez i ortez. To właśnie tutaj teoria materiałów spotyka się z realnymi potrzebami ludzi.
Błażej Gabryszewski – odwzorować człowieka
Student II stopnia inżynierii biomedycznej i założyciel studenckiego koła naukowego D3DAL. Jego działalność koncentruje się na tworzeniu realistycznych modeli anatomicznych wykorzystywanych w szkoleniach i rekonstrukcjach chirurgicznych.
Pracuje nad modelami miękkotkankowymi, które pozwalają lekarzom ćwiczyć procedury jeszcze przed wejściem na salę operacyjną. To jeden z tych obszarów, w których technologia bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.
Jego pasją jest jak najwierniejsze odwzorowanie ludzkich tkanek, czyli coś, co brzmi jak zadanie dla artysty, ale w rzeczywistości jest jednym z kluczowych wyzwań inżynierii biomedycznej.
Emilia Smolarek – między laboratorium a salą operacyjną
Na co dzień łączy świat nauki z praktyką kliniczną. Jest doktorantką w Instytucie Technologii Materiałów i jednocześnie pracuje jako inżynier kliniczny w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym w Poznaniu. Specjalizuje się w tworzeniu modeli operacyjnych wspomagających planowanie zabiegów. Oznacza to, że efekty jej pracy trafiają bezpośrednio w ręce lekarzy i bywają wykorzystywane w trakcie realnych procedur medycznych.
To właśnie ta bezpośrednia współpraca z zespołami medycznymi sprawia, że jej perspektywa jest tak cenna. Pokazuje bowiem, jak technologia opuszcza laboratorium i zaczyna działać w najbardziej wymagającym środowisku, jakim jest sala operacyjna.
Kacper Filipek – serce pod kontrolą inżyniera
Doktorant inżynierii biomedycznej, który zajmuje się projektowaniem mechanicznych systemów wspomagania krążenia. Działa w koordynacji z ośrodkami kardiochirurgicznymi, tworzy i doskonali rozwiązania, które mogą wspierać pracę serca w sytuacjach zagrożenia życia.
Jego zainteresowania balansują na granicy między biologią a mechaniką, czyli tam, gdzie urządzenia przejmują funkcje jednego z najważniejszych organów w ludzkim ciele. Jego codzienna współpraca z medycznymi centrami badawczymi przy projektowaniu, tworzeniu i rozwoju mechanicznych systemów wspomagania krążenia, wytycza drogę do rzeczywistych rozwiązań, pomagających pacjentom wieść spokojniejsze życie. Poza działalnością naukową jest również jednym z organizatorów Pyrkonu.
Patryk Zych – mózg, sygnały i komunikacja bez słów
Doktorant i asystent w Instytucie Informatyki, którego badania koncentrują się na neuroinżynierii i interfejsach mózg–komputer (BCI). Jako były wieloletni przewodniczący, obecnie wspiera merytorycznie Międzywydziałowe Koło Naukowe Inżynierii Biomedycznej.
Zajmuje się analizą sygnałów generowanych przez mózg, uczeniem maszynowym i projektowaniem urządzeń biomedycznych. Jego praca dotyczy m.in. tego, jak odczytywać aktywność mózgu i wykorzystywać ją do sterowania urządzeniami lub wspierania rehabilitacji.
To obszar, który najczęściej kojarzy się z „czytaniem w myślach” albo telepatią, ale w rzeczywistości jest to bardzo konkretna dziedzina nauki, rozwijająca narzędzia do komunikacji i kontroli bez użycia mięśni.
Nasi goście pokazują, że inżynieria biomedyczna coraz śmielej wchodzi w obszary, które jeszcze niedawno kojarzyły się głównie z fantastyką. Drukowane modele anatomiczne, protezy czy systemy wspomagania krążenia nie są już wyłącznie wizją przyszłości, ale realnymi narzędziami rozwijanymi przez naukowców, inżynierów i lekarzy.
Dzięki zespołowi z Politechniki Poznańskiej będziecie mogli zobaczyć, jak te technologie działają w praktyce i jakie pytania stawiają przed nami już dziś. Jeśli więc interesuje Was moment, w którym człowiek, maszyna i medycyna zaczynają tworzyć wspólną opowieść, to koniecznie wpadnijcie na te spotkania.
Wojciech Wenclik
Wieloletni MG i entuzjasta tradycyjnych RPGów oraz literatury G.R.R. Martina i H.P.Lovecrafta. Zawsze powtarza, że wyśpi się dopiero w trumnie. Ciężko stwierdzić, czy to założenie, czy raczej smutna konkluzja poparta doświadczeniem. Faktem jest jednak, że zwykle nie może usiedzieć za długo w miejscu i angażuje się w zbyt wiele projektów kosztujących go punkty poczytalności. Sytuacji nie poprawia również kibicowanie Pittsburgh Penguins, bo kto nie kocha meczów zaczynających się o 2 w nocy…