W Kosmosie jest miejsce dla każdego – pięć różnych ścieżek kariery, jeden zawodowy cel

Pracuje w Europejskiej Agencji Kosmicznej i jest członkinią Zespołu Medycyny Kosmicznej ESA. W Europejskim Centrum Astronautów w Kolonii kieruje operacjami ochrony radiologicznej, odpowiadając za bezpieczeństwo astronautek i astronautów lecących na Międzynarodową Stację Kosmiczną. To obszar, który rzadko pojawia się w popularnych opowieściach o kosmosie, a jest absolutnie kluczowy dla przyszłości misji załogowych.

Promieniowanie kosmiczne nie jest tak widowiskowe jak start rakiety, ale to właśnie ono należy do najpoważniejszych zagrożeń dla człowieka w przestrzeni kosmicznej. Nasza gościni zajmuje się przygotowaniem i wdrażaniem strategii ochrony radiacyjnej nie tylko dla misji na niskiej orbicie okołoziemskiej, ale także dla przyszłych lotów związanych z programem Artemis oraz stacją Gateway, która ma orbitować wokół Księżyca.

Jej praca obejmuje również współpracę z zespołami naukowymi badającymi wpływ promieniowania na organizm człowieka oraz przygotowywanie strategii, które mają umożliwić bezpieczniejszą eksplorację głębokiego kosmosu. To połączenie medycyny, fizyki, biologii i planowania operacyjnego, a więc kolejny świetny przykład tego, jak bardzo kosmos potrzebuje ekspertów z różnych dziedzin.

Doktor robotyki związany z Politechniką Poznańską, lider ESA Spaceship Poland oraz współtwórca ESA PhiLab Poland. Pracował przy projektach realizowanych między innymi na University of Birmingham i w Instytucie Badawczym IDEAS, a poza działalnością akademicką angażował się także w przedsięwzięcia biznesowe, współzakładając MAB Robotics i doradzając firmie NoMagic. Obecnie współtworzy przedsięwzięcie o nazwie Lute, rozwijające obszar Physical AI.

To życiorys, który idealnie pokazuje, jak silnie sektor kosmiczny splata dziś naukę, przemysł i rozwój technologiczny. Robotyka nie jest tu dodatkiem, ale jednym z fundamentów nowoczesnej eksploracji – od łazików i systemów autonomicznych po rozwiązania wspierające pracę człowieka w trudnych i nieprzewidywalnych warunkach.

Krzysztof aktywnie działa także w obszarze edukacji i popularyzacji, dzieląc się swoim doświadczeniem podczas wydarzeń naukowych i takich inicjatyw jak European Rover Challenge. Na panelu wniesie perspektywę człowieka, który porusza się płynnie między uczelnią, biznesem i międzynarodowymi projektami technologicznymi, a to właśnie taka elastyczność coraz częściej okazuje się jedną z najważniejszych cech sektora kosmicznego.

Geolożka planetarna z Instytutu Nauk Geologicznych PAN oraz University of Tartu. Zajmuje się badaniem małych kraterów uderzeniowych na Ziemi i procesów, które kształtują powierzchnię Księżyca oraz Marsa. To jedna z tych dziedzin, które znakomicie pokazują, że kosmos wcale nie zaczyna się dopiero „tam wysoko”, ale zostawia bardzo realne ślady także tutaj, na Ziemi.

Jej praca naukowa koncentruje się na skutkach zderzeń z obiektami pozaziemskimi, a zatem na procesach, które zmieniają krajobrazy planet i pozwalają lepiej rozumieć historię całego Układu Słonecznego. Jednocześnie Anna Łosiak od lat angażuje się w popularyzację nauki i działania na rzecz powstania Centrum Nauki Impakt Morasko, czyli miejsca, które ma przypominać, że jedno z najbardziej „kosmicznych” stanowisk w Polsce znajduje się tuż pod Poznaniem. Jest również członkinią stowarzyszenia Rzecznicy Nauki i w tej właśnie roli wystąpi na Pyrkonie również z solową prelekcją pt. “Pozaziemski atak na Poznań: o kraterach meteorytowych Morasko”.

Jeśli zaś chodzi o kosmiczny panel, Anna wnosi do rozmowy spojrzenie osoby, która bada kosmos poprzez materię, ślady i krajobrazy. Przez analizę procesów planetarnych, badania terenowe oraz interpretowanie śladów dawnych kolizji. To świetny przykład na to, że do sektora kosmicznego można wejść także od strony nauk o Ziemi i z tej perspektywy dojść naprawdę daleko.

Jest współwłaścicielem i CEO Scanway S.A., a zarazem jednym z najważniejszych polskich przedsiębiorców i menedżerów związanych z technologiami kosmicznymi. Od ponad dekady rozwija rozwiązania z zakresu mobilnych systemów wizyjnych, optomechatroniki, robotyki i instrumentów obserwacyjnych, a jego działalność pokazuje, że polski sektor kosmiczny nie jest już wyłącznie marzeniem, ale obszarem realnych wdrożeń.

To on stał za rozwojem takich projektów jak STAR VIBE, EagleEye czy PIAST, a także współtworzył polsko-niemiecką współpracę satelitarną, której efektem są wdrożenia nanosatelitów i instrumentów do obserwacji Ziemi. Jest architektem dziesięciu instrumentów optycznych, które pracowały lub będą pracować w przestrzeni kosmicznej. W praktyce oznacza to, że zajmuje się tworzeniem „oczu” satelitów.

Jędrzej wnosi do panelu perspektywę człowieka, który łączy inżynierskie myślenie z zarządzaniem i rozwojem firmy technologicznej. To bardzo ważny głos w rozmowie o tym, że sektor kosmiczny potrzebuje nie tylko naukowców i konstruktorów, ale także liderów, którzy potrafią przekuć technologię w działający produkt, partnerstwo i długofalowy biznes. Jego historia dobrze pokazuje, że droga do kosmosu może prowadzić także przez przedsiębiorczość, konsekwencję i umiejętność budowania zespołów wokół bardzo ambitnych wizji.

Last but not least, założyciel Space Agency i specjalista w zakresie komunikacji od blisko dwóch dekad pracujący na styku sektora kosmicznego, nauki i biznesu. To właśnie on przypomina, że nawet najlepsza technologia nie zaistnieje naprawdę, jeśli nikt nie będzie potrafił o niej mówić, tłumaczyć jej znaczenia i budować wokół niej relacji.

Jego działalność obejmuje szerokie spektrum usług – od media relations, public relations i marketingu, przez social media, po science & business relations, projektowanie kursów i badanie rynku. Prowadził zajęcia na uczelniach w całej Polsce, wspiera studentów kierunków STEM w rozwijaniu kariery, szukaniu grantów i budowaniu własnych start-upów, a także regularnie występuje w mediach jako ekspert od sektora kosmicznego i komunikacji.

W przypadku panelu jego obecność jest trochę obrazem w obrazie. Niewątpliwie jednak jest to perspektywa szczególnie istotna, bo doskonale pokazuje, że eksploracja kosmosu potrzebuje nie tylko ludzi od rakiet, medycyny i robotyki, ale również tych, którzy budują mosty między światem technologii a społeczeństwem. Ktoś musi przecież przekładać złożone projekty na język zrozumiały dla partnerów, inwestorów, mediów i przyszłych uczestników tego sektora.

Maciek reprezentuje więc jedną z tych ścieżek kariery, które bywają mniej oczywiste, a jednak są absolutnie niezbędne. Bo jeśli kosmos ma być naprawdę dla każdego, ktoś musi najpierw pokazać, że drzwi do niego są otwarte.