Arirang, arirang, arariyo

23 lutego 2026

Czym jest Arirang?

Arirang (kor. 아리랑) jest najbardziej znaną koreańską piosenką ludową. Prawdopodobnie powstała ona w górskiej części wsi Jeonseon w prowincji Gangwon, a pierwsze wzmianki o niej znaleziono w manuskrypcie z 1756 roku. Jednak szacuje się, że piosenka może mieć około 600 lat.

Językoznawcy wysnuli hipotezę, że termin “Arirang” może składać się z części “ari” (kor. 아리) oznaczającej “piękny” oraz “rang” (kor. 랑) oznaczającej “ukochaną osobę” lub “pana młodego” w starożytnym języku koreańskim, co razem dało zwrot “mój ukochany/moja ukochana”.

Pochodzenie nazwy jest wspierane przez legendę opowiadającą historię kawalera i panny, którzy zakochali się w sobie podczas zbierania kwiatów kamelii w pobliżu nabrzeża akwenu Auraji (kor. 아우라지). Nazwa tego akwenu pochodzi od słowa “eoureojida” (kor. 어우러지다), co oznacza “być w harmonii” lub “spotkać się”. Legenda posiada dwa zakończenia. W pierwszym kawaler chce spotkać się z panną, ale nie może przekroczyć Auraji przez zbyt wysoką wodę, więc oboje śpiewają piosenkę, aby wyrazić swój smutek. Natomiast w drugim kawaler próbuje przepłynąć Auraji, ale niestety tonie i po śmierci jako duch śpiewa piosenkę.

Niektórzy twierdzą, że piosenka rozprzestrzeniła się i trafiła do Seulu, gdy robotnicy z Gangwon zostali tam wysłani w celu odbudowania Pałacu Gyeongbok na rozkaz księcia regenta Heungseona z okresu Joseon. Dlatego też pojawiła się teoria, że słowa “arirang” i “arari” pojawiły się w piosence pochodzą od rodzin, które kierowały te zwroty do urzędników zabierających robotników z ich domów w Gangwon do budowy pałacu w Seulu. Miało to oznaczać, że nie można ich było rozdzielić z kochankami lub rodzinami.

Pierwsze nagranie Arirang pochodzi z 1896 roku. Powstało ono dzięki amerykańskiej etnolog Alice C. Fletcher, która w swoim domu w Waszyngtonie nagrała trzech koreańskich studentów śpiewających piosenkę, którą nazwała “Pieśń miłosna: Ar-ra-rang”. Podejrzewa się, że ci studenci należeli do arystokratycznych rodzin koreańskich i w tamtym okresie studiowali na Uniwersytecie Howarda. Istnieje też podejrzenie, że piosenkę mogli wykonać koreańscy robotnicy mieszkający w tym czasie w Stanach Zjednoczonych. Obecnie nagranie znajduje się w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Istnieje około 3600 wariantów 60 różnych wersji tej piosenki. Jednak zazwyczaj zachowuje się pierwszy wers brzmiący “Arirang, arirang, arariyo…”. Istnieje też “oficjalna wersja” seulskiego Arirang, która brzmi:

*Tradycyjna chińska jednostka odległości zwana również “chińską milą”.

Wersja Arirang z Seulu jest najbardziej znana, głównie dzięki wykorzystaniu jej w filmie Arirang z 1926 roku. 

Arirang zostało docenione i wyróżnione na wiele sposobów. W 2011 roku piosenka została dodana do trzeciej części Listy reprezentatywnych elementów narodowego niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin. W 2015 roku Arirang zostało uwzględnione na liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO jako ważna piosenka pochodząca zarówno z Korei Południowej, jak i Korei Północnej.

Obecnie Arirang jest również wykorzystywane jako symbol zjednoczenia dwóch państw, które zostały rozdzielone wojną koreańską (1950-1953), czyli Korei Południowej i Korei Północnej. Dobrym tego przykładem była ceremonia otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2000 roku, podczas której sportowcy z obu Korei weszli razem na stadion niosąc koreańską Flagę Zjednoczenia z napisem “Arirang”.

Arirang jest ważną piosenką zarówno dla Korei Południowej, jak i Korei Północnej. Posiada ona nie tylko ładne przesłanie wyrażające wiele uczuć, ale też nawiązuje do koreańskich miejsc. Dzięki temu pomaga ona w promocji koreańskiej kultury w pozostałych częściach świata, ponieważ przykuwa uwagę odbiorców i zaszczepia w nich ciekawość do zgłębienia tematu. Dodatkowo Arirang bardzo często wykonuje się w tradycyjnych koreańskich strojach (hanbokach, kor. 한복) i z wykorzystaniem koreańskich instrumentów, co wywołuje niesamowite wrażenie na odbiorcach. Obecnie w rozpowszechnianiu tej piosenki pomaga również k-pop, czyli południowokoreańska muzyka rozrywkowa, ponieważ wielu artystów tworzy swoje wersje tej piosenki i najczęściej wykonują do tego również choreografię.